Warme radiatoren, koude kamers: betalen we ons blauw aan een comfort dat nauwelijks bestaat?
Op de radiator ligt een kat uitgestrekt, alsof het hartje zomer is. En toch zit jij daar, met je trui […]
Op de radiator ligt een kat uitgestrekt, alsof het hartje zomer is. En toch zit jij daar, met je trui […]
Precies de juiste slijtage op de mouwen, een beetje rock-’n-roll, een beetje nostalgie. Je trekt hem even aan, kijkt in
Er wordt gelachen om plakboeken met vergeelde foto’s, om oorlogsangsten, om strenge juffen en vaders die nooit zeiden dat ze
Buiten: zwart, stil, meedogenloos. Tussen haar en de veiligheid van het ruimtestation gloeit een onzichtbare levenslijn van technologie, berekend tot
Aan de keukentafel tikt iemand op zijn telefoon: “Kijk, onze pelletkachel is supergroen, staat hier.” Er wordt geknikt, een beetje
Aan het rek hangt die ene perfecte trui, nét jouw kleur, nét jouw maat. Je trekt ‘m vluchtig over je
In een stil café aan de rand van de stad zit een man van ergens in de zeventig zijn koffie
Geen smoes, geen drukke agenda, gewoon geen zin in weer een borrel. Jij misschien. Terwijl collega’s nóg een teamuitje plannen,
Geen knal, geen rookpluim, geen geur van buskruit. Alleen een onzichtbare straal, een fractie van een seconde, en de drone
000 euro. Buiten tikt een miezerregen tegen het raam, binnen ruikt het naar koffie en nieuw rubber. “Hij is helemaal
Koffie, wat gelach, een paar snelle updates over werk en kinderen. Maar zodra jij iets deelt dat nét iets dieper
In een stille ziekenhuiskamer in Leiden buigt een jonge onderzoeker zich over een scherm. Op het beeld: gekleurde stipjes, bewegende
Artsen kijken bij een hartinfarct meestal eerst naar de kransslagaders en de beschadigde hartspier. Maar achter de schermen loopt een
Steeds meer Nederlanders hangen in de winter vetbollen en silo’s vol zaden op. Het voelt logisch: tuinvogels hebben het zwaar,
Het is woensdagavond, half negen. De vaatwasser bromt, je laptop ligt nog open, je hoofd zit vol tabbladen. Je hebt